Szczerość a znaki zodiaku - które są bardziej i mniej szczere?

Szczegóły: Autor: Redakcja; 17 luty 2024

Które znaki zodiaku są najszczersze? Zobacz komu można zaufać! Czy data urodzenia - czyli znak zodiaku - może mieć wpływ na szczerość. Astrolodzy nie mają wątpliwości, że niektóre znaki zodiaku są bardziej skłonne do szczerości, a inne mniej. Sprawdź kto jest w gronie osób, którym warto zaufać.

Szczerość znaków zodiaku

Baran
To znak prawdziwej szczerości i uczciwości, Baran nie lubi owijać w bawełnę i zawsze szczerze mówi to, co myśli. Szczerość u Barana przeszkadza mu w codziennym życiu, bo wypapla wszystko, co mu ślina na język przyniesie. Baran zawsze uczciwie powie to, co myśli, nie kręci i nie udaje. Jeśli coś mu się nie podoba to powie o tym, nie patrząc na konsekwencje. Czasem bywa szczery aż do bólu, raniąc innych i nie patrząc na to, co czują, ale potem zdarza się, że żałuje swoich słów i przeprasza za szczerość. Baran jest szczery do bólu, to trzeba mu przyznać.

Byk
Byk jako znak ziemski jest spokojny, opanowany i ostrożny. Jest najczęściej osobą szczerą i uczciwą, ale nigdy nie powie więcej niż powinien. Osoba spod tego znaku woli pewne sprawy przemilczeć niż powiedzieć zbyt dużo. Bykiem włada Wenus, a więc planeta dyplomacji i ostrożności. Byki nie zaryzykują i nie będą zbyt szczerzy wobec osób, co do których nie mają zaufania. Ale nie można też o nich powiedzieć, że kłamią lub że są nieuczciwe. Po prostu wychodzą z założenia, że „mowa jest srebrem a milczenie złotem".

Bliźnięta
Osoby spod znaku Bliźniąt mówią dużo i ich intencje są na ogół szczere i życzliwe, nieznanej osobie poznanej na ulicy potrafią opowiedzieć historię swojego życia. Ale wszystko jest do czasu, bo Bliźnięta nie lubią wtrącania się w ich życie prywatne i pomimo tego, że starają się być szczere, jeśli ktoś zaczyna o nich zbyt dużo wiedzieć i nie daj Boże! Komentować lub oceniać ich zachowanie lub życie prywatne, zaczynają się zamykać. Wtedy niechętnie się uzewnętrzniają.

Rak
Rak to jeden z najbardziej skrytych znaków zodiaku i w sumie nigdy nie wiadomo co sobie myśli. O Raku mówi się, że „dziury nie zrobi, a krew wypije"... coś w tym jest. Nie należy ufać sympatycznemu Rakowi i wierzyć w jego dobre intencje, bo jeden z najbardziej zdradliwych znaków zodiaku. Rak może knuć za plecami i po cichu szerzyć plotki na twój temat. Nie powie wprost o co mu chodzi, bo się boi i nie stać go na szczerość, ale zakulisowo jest zdolny do wszystkiego.

Lew
Lew idzie przez życie z podniesioną głową, jest osobą szczerą i otwartą, nie zamierza knuć i spiskować, daleki jest od niewyjaśnionych spraw i odważnie wypowiada swoje opinie, jest tak odważny, że czasem przysparza mu to wrogów. Jednak nie należy obawiać się ze strony Lwa, że jego intencje nie są szczere, czy że kłamie lub oszukuje dla własnych korzyści, raczej narazi się na antypatie, ale stara się z każdej sytuacji wyjść z honorem. Lew jest po prostu zbyt dumny, aby kłamać.

Panna
Każda osoba spod znaku Panny jest dyplomatyczna i z racji tego, że Panną włada Merkury, bywa wyrachowana. W przypadku znajomości z Panną należy zachować ostrożność i nie wierzyć w szczere intencje. Panna patrzy często na ludzi pod kątem tego, że mogą jej się do czegoś przydać, że warto z niektórymi ludźmi utrzymywać znajomości. Nie zawsze bywa szczera, nie zawsze mówi to, co myśli. Czasem mija się z prawdą, przedstawiając siebie w lepszym świetle. Ma skłonność do plotek i intryg.

Waga
Z Wagą bywa problematycznie. Waga jest tak serdeczna i tak przyjazna i życzliwa, że człowiek od razu ją lubi, ale jeśli pozna ją bliżej to szybko orientuje się, że Waga tylko bywa miła. To co sobie myśli jest jej sprawą i prawie nigdy nie mówi otwarcie tego, co czuje. Trzeba zaznaczyć, że jest to najbardziej dyplomatyczny znak z całego zodiaku, a więc trzeba liczyć się z tym, że nigdy nie powie komuś czegoś, co mogłoby go zranić, nigdy nie powie wprost co jej przeszkadza. Teoretycznie Wagę lubią wszyscy, bo jest zawsze bardzo miła, ale Waga nie lubi wszystkich. Może kogoś nie lubić, ale nigdy mu tego nie powie, może jej się coś nie podobać, ale udaje, że jest przeciwnie. Po prostu nie lubi ludziom sprawiać przykrości. Na dłuższą metę może być to męczące, szczególnie dla partnera, który ceni sobie szczerość i otwartość w relacjach.

Skorpion
Ten znak bywa szczery do bólu, odważnie i jasno wyraża własne opinie. Kiedy masz Skorpiona za przyjaciela to możesz być pewien, że jest to przyjaciel szczery. Kiedy brzydko wyglądasz w jakiejś sukience to przyjaciółka Skorpion powie ci o tym wprost. Skorpion zawsze będzie chciał twojego dobra i jeśli szczerość jest konieczna to będzie szczery. Ale Skorpion jest też zazdrosny i zaborczy, jeśli zacznie ci zazdrościć miłości lub pieniędzy to może zacząć działać zakulisowo i mścić się za twoimi plecami. Pamiętaj, że Skorpion to trudny przeciwnik.

Strzelec
Strzelec to znak otwartości, szczerości i uczciwości. Nigdy nie kłamie, a nawet tego wymaga od niego życie, to potem swojego kłamstwa żałuje. Strzelec jest jak otwarta księga, co w sercu to na języku. Strzelcowa szczerość przysparza mu wrogów. W obecnych czasach nikt nie lubi ludzi zbyt szczerych, zbyt otwartych, zbyt prawdomównych, szczerość nie jest teraz w modzie. Ale trzeba przyznać, że Strzelec nigdy nie potrafiłby grać na dwa fronty. Daleki jest od udawania. Cechą której Strzelec nie posiada jest dyplomacja.

Koziorożec
Ten znak może okazać się wyrachowany. Koziorożec często wchodzi w kontakty z ludźmi, których nie lubi i w żaden sposób nie ceni, ale wie, że mogą mu się do czegoś przydać. Koziorożec jest znakiem, który jest w dużej mierze snobistyczny i lubi, kiedy ma wokół siebie ludzi, którzy coś znaczą. Lubi osoby na stanowiskach, imponuje mu wykształcenie, luksus, stan konta i obracanie się w wyższych sferach. Dlatego nie zawsze Koziorożec jest uczciwy w swoich sympatiach i antypatiach, zwraca uwagę przede wszystkim na własne korzyści.

Wodnik
Wodnik lubi szczerość, otwartość, prawdę i autentyczne relacje, więc nie ma możliwości żeby próbował kogoś oszukać lub okłamać. Zazwyczaj Wodnik bywa osobą szlachetną i prawdziwą i nie ma opcji żeby kierował się egoistycznymi pobudkami lub patrzył na ludzi pod kątem tego, czy mogą mu się do czegoś przydać. Wodnikowi można zaufać, zazwyczaj bywa prawdomówny i otwarty.

Ryby
To znak, który jest uczciwy jak żaden inny. Serce zazwyczaj miewa na dłoni i nie wyobraża sobie żeby mógł kogoś oszukać czy skrzywdzić. Ponieważ sam jest człowiekiem uczciwym i dobrym, to nie wyobraża sobie żeby ktoś mógł być zły czy zdradliwy. Rybom można ufać. Jeśli kochają to szczerze i nie bywają wyrachowane.

Każdy człowiek jest inny, jedyny w swoim rodzaju. Podział na dwanaście znaków zodiaku jest podziałem uproszczonym, ogólnym, zbyt zawężonym. Każdy człowiek posiada swój los, swoje przeznaczenie i swoją osobowość, każdemu przypisany jest również jego indywidualny horoskop.

Słynny astrolog, Leszek Szuman powiedział kiedyś: „Wierzyć można w życie pozagrobowe, a na astrologii trzeba się znać". To prawda. Uczymy się matematyki, historii, biologii i nie zastanawiamy się nad prawdziwością ich teorii. Astrologia jest pewną dziedziną wiedzy, można i należy ją weryfikować.

Nielogiczne jest częste pytanie: „Czy wierzysz w astrologię?" Wystarczy przeczytać choćby jeden podręcznik astrologiczny i przekonać się, że nie jest to kwestia wiary. Nikt nie wyjaśnił, nie potwierdził, nie udowodnił tego, że ciała niebieskie wpływają na życie ludzkie w jakikolwiek sposób, ale też nikomu nie udało się udowodnić istnienia Boga. Nie przeszkadza to jednak ludziom modlić się, chodzić do kościoła i bezkrytycznie słuchać kazań kapłana.

Jeżeli czemuś nie można zaprzeczyć i nie da się tego obalić, ponieważ nie ma się wystarczających dowodów naukowych, to dlaczego nie można uznać tego za prawdziwe? Tutaj pojawia się kwestia „rozumnej wiary". Do takiej wiary dochodzi się dzięki własnym przemyśleniom, posiada więc ona wyjątkową wartość.

Astrolog zaczynał swą przygodę jako mędrzec, matematyk, uczony, wtajemniczony, ten, który posiadł wiedzę absolutną. Profesjonalny astrolog to nadal mędrzec, to nadal matematyk i wtajemniczony. Zmieniło się tylko podejście do osób „czytających w gwiazdach". Nadal jest jednak mnóstwo chętnych, chcących poznać swoją przyszłość. Nadal interesuje nas wszystko to, co dotyczy nas samych, naszych zalet i słabości, naszych zdolności, możliwości, skłonności. Nadal też chcemy dowiedzieć się czegoś na temat osób, które kochamy, które są nam bliskie.

Nie ma jednej prawidłowej interpretacji układu planet. W astrologii wszystko od czegoś „zależy". Każdy kosmogram jest więc niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Właśnie ta nieprzewidywalność astrologii jest tak pasjonująca. Astrolog stale uczy się czegoś nowego, astrologia to „studnia bez dna", wciąż dostarcza nowych odkryć, zaskakuje swoją głębią, sprawia, że wtedy, kiedy wydaje nam się, że na jej temat wiemy już wszystko, okazuje się, że nie wiemy nic. I to jest jej siłą.

Astronomia wyodrębniła się jako nauka szczegółowa, degradując tym samym, starszą od niej - astrologię. W okresie późnego Średniowiecza i Renesansu astrologia uzyskała swoją pozycję na uniwersytetach, gdzie oddawali się jej studiowaniu naukowcy. Wraz z narodzinami astronomii, zdegradowano astrologię i przypisano jej miano zabobonu.

Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung, ceniący i szanujący tradycję zainteresował się astrologią, o której pisali Pitagoras, Platon, Ficino, Galileusz, Kepler, Kopernik i wielu innych uczonych, najznamienitszych umysłów tego świata. Astrologia dała początek astronomii. Astrologowie, czyniący obserwacje nieba, bez wątpienia przyczynili się do powstania astronomii.

C. G. Jung twierdził, że „lekceważenie astrologii jako nauki spłyca ludzkiego ducha". Należy pamiętać, że C. G. Jung w swoich badaniach zawsze opierał się na regułach i wymogach naukowości. Przede wszystkim Jung „rozumiał astrologię jako prymitywną formę psychologii, albowiem zrozumienie własnego człowieczeństwa zawsze było dla ludzkości sprawą wielkiej wagi".

Jung zainteresował się astrologią w czerwcu 1911r. Opierał się głównie na pracach publikowanych w XIX i XX wieku, takich jak: „The New Manual Astrology" (1898), „Astrology For All" (1904), „The Key To Your Own Nativity" (1910), prac należących do Alana Leo, jednej z wiodących postaci astrologii ezoterycznej. Powyższe publikacje zafascynowały Junga tak bardzo, że odważył się stwierdzić, iż astrologia z pewnością znów pojawi się na uniwersytetach. Słowa Junga okazały się proroctwem.

Otóż w 2001 r. Indyjskie Ministerstwo Nauki ogłosiło, że planuje przeznaczyć fundusze na powstanie wydziałów astrologicznych na wyższych uczelniach. Ministerstwo zaplanowało zakupy biblioteczne, sprzęt komputerowy i utworzenie banku horoskopów. Etap edukacji miał rozpocząć się w 2001 r. oraz zakończyć nadaniem pierwszych stopni magistrów astrologii. W chwili obecnej już 35 z około 200 uczelni wyższych zamierza wprowadzić astrologię do swych programów.

Oczywiście nie wiadomo czy owe plany dojdą do skutku, być może nigdy nie zostaną zrealizowane, ale jak widać Indie traktują astrologię dosyć przychylnie, a przynajmniej próbują się jej dobrze przyjrzeć.

Zdając sobie sprawę z wyżej wymienionych, uzasadnionych z resztą zarzutów, trudno pisać mi o tym, że astrologia jest nauką nad naukami, że należy kierować się jej prognozami we wszystkich życiowych decyzjach, lub całkowicie podporządkować się jej wpływom i czekać na śmierć. Jeżeli nie pojawią się badania naukowe, dowody świadczące o uzasadnionych wpływach planet na organizmy ludzkie na Ziemi, nie należy traktować jej jak wyroczni.

Mocnym i faktycznym dowodem, który przyczynia się do tego, że astrologię należałoby traktować bardziej poważnie są badania Woleńskiego i Władymirskiego, dotyczące wpływu cyklu plam słonecznych na układ krążenia oraz układ nerwowy człowieka, a także udowodniony „wpływ Księżyca na procesy zachodzące w organizmach biologicznych na ziemi"

Są to dowody na to, że jednak owe wpływy istnieją, owe oddziaływanie zostało więc udowodnione. Taki argument w porównaniu z powyższymi zarzutami jest stosunkowo niewielki, ale może niedługo będziemy świadkami spektakularnego odkrycia i okaże się, że oddziaływanie całego układu planet na życie człowieka na Ziemi faktycznie istnieje? Być może uzasadnione będzie to, że astrologia przetrwała tyle lat, że w dobie rozwijającej się techniki i wszechobecnych komputerów nadal sporządza się horoskopy?

A może po prostu cieszmy się tym, co nam ofiarowała, bo przecież ofiarowała nam dużo. Astrologia jest skarbnicą charakterów, momentem oderwania się od tego, co rzeczywiste, źródłem samopoznania, przyjemności i niewyczerpalnej (faktycznej lub nie) wiedzy o innych ludziach.