Liczba życia twojego dziecka

Szczegóły: Autor: Redakcja; 19 luty 2024

Numerologia urodzin dziecka - dowiedz się co mówi numerologia o dacie urodzenia twojej pociechy. Kiedy rodzić dziecko, aby było szczęśliwe? Chcesz dowiedzieć się czegoś o swoim dziecku? Numerologia pomoże ci sprawdzić jakie zdolności posiada twoje dziecko i jak z nim postępować.

Data urodzenia dziecka w numerologii - liczba życia

Przeanalizuj charakter swojej pociechy biorąc pod uwagę jej datę urodzenia, bo w dacie kryje się prawdziwy potencjał twojego malucha. Zobacz, jaki charakter będzie mieć twoje dziecko i jakie cechy charakteru będzie posiadać.

Aby sprawdzić jaka liczba włada życiem i charakterem Twojego dziecka, sprawdź numerologicznie jego datę urodzenia, np Eryk, ur.5.11.2010

W tym celu wszystkie liczby z datu urodzenia sumujesz do jednej cyfry, czyli 10, a 1+0=1
Mały Eryk jest więc numerologiczną Jedynką :)
Zobacz co oznacza liczba Twojego dziecka

Dziecko jako mała Jedynka

Dziecko spod znaku Jedynki. Takie dziecko jest przede wszystkim przepełnione energią i żywiołowością. Już w wieku kilku lat zaraża innych swoim optymizmem i radosnym podejściem do życia. Nie lubi bezczynności i leniuchowania, uwielbia ruch i zabawę. Dziecko Jedynka do szkoły chodzi z przyjemnością i bardzo lubi rywalizować na każdym polu, np. za wszelką cenę chce mieć najlepsze oceny i być najlepszym uczniem w klasie. Ponieważ dziecko spod Jedynki jest bardzo emocjonalne i bojowo nastawione do życia, rodzice powinni poświęcić mu dużo czasu, okazać czułość, bliskość, delikatność i nauczyć subtelności w okazywaniu uczuć oraz większego kompromisu w kontaktach z ludźmi.

Dziecko jako mała Dwójka

Dziecko spod znaku Dwójki. Rodzicom wydaje się, że trafili na prawdziwy skarb. Ich dziecko jest przymilne, urocze, delikatne i czułe. Jest oczkiem w głowie nauczycieli i liderem wśród rówieśników. Ma ogromny talent do dziedzin artystycznych, prawdopodobnie pięknie śpiewa, dobrze maluje, tańczy, ma talenty manualne. Dziewczynki pod wpływem Dwójki są urodziwe, czarujące, uwodzicielskie, a chłopcy ładni, mili i uśmiechnięci. Obie płcie mają duże powodzenie w miłości, w okresie dojrzewania w domu rodzinnym może pojawiać się wielu wielbicieli. Takie dziecko nie krzyczy, nie złości się, nie denerwuje i traktuje swoich rodziców z szacunkiem.

Dziecko jako mała Trójka

Dziecko spod znaku Trójki. To dziecko to prawdziwy ogień, wszędzie go pełno. Nie lubi bezczynności i kiedy się nudzi, staje się markotne. Ma wiele zainteresowań, ale nie pogłębia ich, jest bardzo powierzchowne w przyswajaniu wiedzy. Dziecko pod wpływem liczby Trzy miewa kapryśne usposobienie i należy pilnować żeby nie wchodziło w konflikty z rówieśnikami. Trójka lubi przebywać w towarzystwie dorosłych i często ich naśladuje: ich gesty, zachowania, maniery. Ma bowiem wyjątkowy talent do naśladownictwa. W szkole taki uczeń świetnie radzi sobie z przedmiotami humanistycznymi, ma talent literacki i aktorski.

Dziecko jako mała Czwórka

Dziecko spod znaku Czwórki. Rodzice często myślą, że trafiło im się dziecko bardzo przeciętne, a wcale nie, bo ta przeciętność jest bardzo pozorna, Czwórka jest przezorna, oszczędna, skryta i nie lubi rzucać się w oczy. Mała Czwórka to bystry obserwator, więc widzi i słyszy więcej niż rodzice mogą przypuszczać. Czasem warto zostawić dziecko pod wpływem Czwórki w samotności i dać jej dużą dawkę swobody, ona to lubi. Mając dziecko spod znaku liczby Cztery rodzice mogą spać spokojnie. Z takim maluchami nie ma kłopotów, są pilne i pracowite, to również świetni uczniowie i do nauki nie trzeba ich gonić, same rwą się do książek.

Dziecko jako mała Piątka

Dziecko spod znaku Piątki.Z takim dzieckiem nie ma większych problemów. Jest towarzyskie, życzliwie do wszystkich nastawione, ma wielu przyjaciół i rówieśnicy dosłownie lgną do niego. Jest to dziecko niezależne, ale warto pozwolić mu na wolność i niezależność, bo często jest bardzo dojrzałe i rozsądne. Dziecko pod wpływem liczby Pięć kocha zwierzęta i dobrze jest, kiedy wychowuje się w domu pełnym zwierząt. Dziecko Piątka jest naiwne i łatwo może paść ofiarą naciągaczy i manipulantów. Najczęściej ma bogate i różnorodne zainteresowania, ale powierzchowne, nie chce i nie

Dziecko jako mała Szóstka

Dziecko spod znaku Szóstki. Rodzicom trafiło się dziecko wyjątkowo ambitne, które już od najmłodszych lat będzie chciało być kimś wyjątkowym. Zawsze bardzo dobrze zorganizowane i przygotowane do klasówek, zawsze obowiązkowe i skrupulatne. Mała Szóstka dba o porządek w pokoju i tornistrze i jeśli nawet nie posiada zdolności w jakimś kierunku to nadrabia pracowitością. Dziecko spod liczby Pięć ma swój świat, swoje książki i swoje zasady, nie można mu czegoś zabronić, bo będzie go to intrygowało jeszcze bardziej. Już w wieku przedszkolnym wie kim chce zostać i robi wszystko aby spełnić swoje marzenia. Rodzice nie mają z nim problemów , bo jest to dziecko bardzo rozsądne.

Dziecko jako mała Siódemka

Dziecko spod znaku Siódemki. Młode Sodemki już wcześnie lubią być ośrodkiem zainteresowania i podziwu. Ta cecha, na początku akceptowana przez rodziców, później przeradza się w egocentryzm. Takie dzieci mogą być zapatrzone w siebie, przekonane o swojej wspaniałości i wyjątkowości. Małe Siódemki lubią być chwalone, zachwycanie się nimi i dogadzanie im na każdym kroku jest podstawą w ich wychowaniu. Chwalone rozwijają się najlepiej. Dzieci spod liczby Siedem wcześnie cenią sobie wysoki standard życiowy, czują że są powołane do czegoś lepszego, wyższego w życiu, do grania ról najważniejszych. A więc rodzice są im potrzebni głównie w celu sponsorowania dziecku pewnych przyjemności.

Dziecko jako mała Ósemka

Dziecko spod znaku Ósemki. Mały zosobnik spod Ósemki to prawdziwe utrapienie dla rodziców. Przede wszystkim nie chce się słuchać, nie można mu nic nakazać, nie jest dzieckiem, które jest grzeczne i bez żadnych zbędnych pytań będzie podporządkowywało się rodzicom. Zawsze zadaje pytania typu: Dlaczego? Po co? W jakim celu? Więc niełatwo go do czegokolwiek zmusić. Uczy się dobrze, ale tylko tego, co go interesuje. Jeśli nie lubi jakiegoś zajęcia w szkole to nie będzie się go uczyć. Ma też swoje mocne antypatie wśród nauczycieli. Jeśli nie polubi nauczyciela to nie będzie się chciało uczyć jego przedmiotu. Nie lubi udawać że kogoś lubi, więc daje wyraz swoim antypatiom dosyć mocno, to najbardziej konfliktowe dziecko w całej numerologii.

Dziecko jako mała Dziewiatka

Dziecko spod znaku Dziewiątki. Takie dziecko jest bardzo wrażliwe i marzycielskie, ma niezwykle bogatą wyobraźnię i ogromny talent artystyczny. Świetnie sprawdzi się w roli artysty: aktora, muzyka, malarza lub np. fotografa. Dziecko Dziewiątka powinno mieć swobodę w wyrażaniu siebie, powinno wyrzucać z siebie emocje, które w nim drzemią. W wieku dojrzewania z takim dzieckiem mogą być problemy, może być podatne na wpływy, wpaść w nałogi i łatwo ulegać sugestiom rówieśników. Wyjątkowy talent muzyczny małej Dziewiątki może ją zaprowadzić na szczyt, warto posłać ją na lekcję śpiewu.

Każdy człowiek jest inny, jedyny w swoim rodzaju. Podział na dwanaście znaków zodiaku jest podziałem uproszczonym, ogólnym, zbyt zawężonym. Każdy człowiek posiada swój los, swoje przeznaczenie i swoją osobowość, każdemu przypisany jest również jego indywidualny horoskop.

Słynny astrolog, Leszek Szuman powiedział kiedyś: „Wierzyć można w życie pozagrobowe, a na astrologii trzeba się znać". To prawda. Uczymy się matematyki, historii, biologii i nie zastanawiamy się nad prawdziwością ich teorii. Astrologia jest pewną dziedziną wiedzy, można i należy ją weryfikować.

Nielogiczne jest częste pytanie: „Czy wierzysz w astrologię?" Wystarczy przeczytać choćby jeden podręcznik astrologiczny i przekonać się, że nie jest to kwestia wiary. Nikt nie wyjaśnił, nie potwierdził, nie udowodnił tego, że ciała niebieskie wpływają na życie ludzkie w jakikolwiek sposób, ale też nikomu nie udało się udowodnić istnienia Boga. Nie przeszkadza to jednak ludziom modlić się, chodzić do kościoła i bezkrytycznie słuchać kazań kapłana.

Jeżeli czemuś nie można zaprzeczyć i nie da się tego obalić, ponieważ nie ma się wystarczających dowodów naukowych, to dlaczego nie można uznać tego za prawdziwe? Tutaj pojawia się kwestia „rozumnej wiary". Do takiej wiary dochodzi się dzięki własnym przemyśleniom, posiada więc ona wyjątkową wartość.

Astrolog zaczynał swą przygodę jako mędrzec, matematyk, uczony, wtajemniczony, ten, który posiadł wiedzę absolutną. Profesjonalny astrolog to nadal mędrzec, to nadal matematyk i wtajemniczony. Zmieniło się tylko podejście do osób „czytających w gwiazdach". Nadal jest jednak mnóstwo chętnych, chcących poznać swoją przyszłość. Nadal interesuje nas wszystko to, co dotyczy nas samych, naszych zalet i słabości, naszych zdolności, możliwości, skłonności. Nadal też chcemy dowiedzieć się czegoś na temat osób, które kochamy, które są nam bliskie.

Nie ma jednej prawidłowej interpretacji układu planet. W astrologii wszystko od czegoś „zależy". Każdy kosmogram jest więc niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Właśnie ta nieprzewidywalność astrologii jest tak pasjonująca. Astrolog stale uczy się czegoś nowego, astrologia to „studnia bez dna", wciąż dostarcza nowych odkryć, zaskakuje swoją głębią, sprawia, że wtedy, kiedy wydaje nam się, że na jej temat wiemy już wszystko, okazuje się, że nie wiemy nic. I to jest jej siłą.

Astronomia wyodrębniła się jako nauka szczegółowa, degradując tym samym, starszą od niej - astrologię. W okresie późnego Średniowiecza i Renesansu astrologia uzyskała swoją pozycję na uniwersytetach, gdzie oddawali się jej studiowaniu naukowcy. Wraz z narodzinami astronomii, zdegradowano astrologię i przypisano jej miano zabobonu.

Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung, ceniący i szanujący tradycję zainteresował się astrologią, o której pisali Pitagoras, Platon, Ficino, Galileusz, Kepler, Kopernik i wielu innych uczonych, najznamienitszych umysłów tego świata. Astrologia dała początek astronomii. Astrologowie, czyniący obserwacje nieba, bez wątpienia przyczynili się do powstania astronomii.

C. G. Jung twierdził, że „lekceważenie astrologii jako nauki spłyca ludzkiego ducha". Należy pamiętać, że C. G. Jung w swoich badaniach zawsze opierał się na regułach i wymogach naukowości. Przede wszystkim Jung „rozumiał astrologię jako prymitywną formę psychologii, albowiem zrozumienie własnego człowieczeństwa zawsze było dla ludzkości sprawą wielkiej wagi".

Jung zainteresował się astrologią w czerwcu 1911r. Opierał się głównie na pracach publikowanych w XIX i XX wieku, takich jak: „The New Manual Astrology" (1898), „Astrology For All" (1904), „The Key To Your Own Nativity" (1910), prac należących do Alana Leo, jednej z wiodących postaci astrologii ezoterycznej. Powyższe publikacje zafascynowały Junga tak bardzo, że odważył się stwierdzić, iż astrologia z pewnością znów pojawi się na uniwersytetach. Słowa Junga okazały się proroctwem.

Otóż w 2001 r. Indyjskie Ministerstwo Nauki ogłosiło, że planuje przeznaczyć fundusze na powstanie wydziałów astrologicznych na wyższych uczelniach. Ministerstwo zaplanowało zakupy biblioteczne, sprzęt komputerowy i utworzenie banku horoskopów. Etap edukacji miał rozpocząć się w 2001 r. oraz zakończyć nadaniem pierwszych stopni magistrów astrologii. W chwili obecnej już 35 z około 200 uczelni wyższych zamierza wprowadzić astrologię do swych programów.

Oczywiście nie wiadomo czy owe plany dojdą do skutku, być może nigdy nie zostaną zrealizowane, ale jak widać Indie traktują astrologię dosyć przychylnie, a przynajmniej próbują się jej dobrze przyjrzeć.

Zdając sobie sprawę z wyżej wymienionych, uzasadnionych z resztą zarzutów, trudno pisać mi o tym, że astrologia jest nauką nad naukami, że należy kierować się jej prognozami we wszystkich życiowych decyzjach, lub całkowicie podporządkować się jej wpływom i czekać na śmierć. Jeżeli nie pojawią się badania naukowe, dowody świadczące o uzasadnionych wpływach planet na organizmy ludzkie na Ziemi, nie należy traktować jej jak wyroczni.

Mocnym i faktycznym dowodem, który przyczynia się do tego, że astrologię należałoby traktować bardziej poważnie są badania Woleńskiego i Władymirskiego, dotyczące wpływu cyklu plam słonecznych na układ krążenia oraz układ nerwowy człowieka, a także udowodniony „wpływ Księżyca na procesy zachodzące w organizmach biologicznych na ziemi"

Są to dowody na to, że jednak owe wpływy istnieją, owe oddziaływanie zostało więc udowodnione. Taki argument w porównaniu z powyższymi zarzutami jest stosunkowo niewielki, ale może niedługo będziemy świadkami spektakularnego odkrycia i okaże się, że oddziaływanie całego układu planet na życie człowieka na Ziemi faktycznie istnieje? Być może uzasadnione będzie to, że astrologia przetrwała tyle lat, że w dobie rozwijającej się techniki i wszechobecnych komputerów nadal sporządza się horoskopy?

A może po prostu cieszmy się tym, co nam ofiarowała, bo przecież ofiarowała nam dużo. Astrologia jest skarbnicą charakterów, momentem oderwania się od tego, co rzeczywiste, źródłem samopoznania, przyjemności i niewyczerpalnej (faktycznej lub nie) wiedzy o innych ludziach.