Rytuał na noc pełną seksu

Szczegóły: Autor: Redakcja; 19 luty 2024

Jeśli masz ochotę na miłosne igraszki i noc pełną seksu to napewno warto zadbać o odpowiednią atmosferę i niezbędne afrodyzjaki. Pamietaj, że noc pełna seksu to przede wszystkim odpowiednia atmosfera i budowanie tej atmosfery. Sprowadź ten rytuał i zobacz jak można fajnie rozpocząć weekend!

Rytuał na romantyczną noc

Rytuał najlepiej wykonywać w piątek lub w przeddzień planowanej randki, koniecznie w godzinach wieczornych.

Do rytuału będziesz potrzebować:

dwóch czerwonych świec
czerwonej wstążki cienkiej
igły
zdjęcia partnera/ki
waszych dat urodzenia
kart klasycznych z wizerunkiem Damy Kier, Króla Kier
karty tarota - Kochankowie
olejku różanego
gałki cynamonu
gożdzików
truskawek
czekolady gorzkiej
papryczki chilli
seksownej bielizny
perfum waniliowych w przypadku kobiet lub zapachu korzennego np. cedrowego w przypadku mężczyzn
płatków róży
lustra
czerwonego wina
czerwonej koperty

Rytuał - krok po kroku - na noc pełną seksu:

1. Rytuał wykonuj w sypialni, najlepiej w godzinach wieczornych kiedy nikogo nie ma w domu, partner nie może wiedzieć o twoich zamiarach

2. Zapal czerwone świece, koniecznie zapałką, nie zapalniczką, postaw je na stole lub podłodze, uważaj aby świece się nei przewróciły

3. Załóż seksowną bieliznę, najlepiej czerwoną

4. Postaw przed sobą lustro i świece ustaw tak, aby odbijały się od tafli lustra, patrz na siebie w bieliźnie i podziwiaj się a także nabieraj pewności siebie co do erotycznej mocy, jaką w sobie masz.

5. Weź do ręki dwie karty Damę Kier i Króla Kier oraz kartę tarota Kochankowie, przyglądaj się tym kartom, następnie przypalaj rogi każdej karty płomieniem świecy i powtarzaj "Jest we mnie wielka uwodzicielska moc! Potrafie uwieźć każdego!" i mocno wierz w to co mówisz.

6. Powyższe słowa napisz na zdjęciu ukochanego, ukochanej wraz z Waszymi datami urodzenia.

7. zrób nakłucia w każdej karcie, np igłą i przewlecz czerwoną wstążkę przez wszystkie karty po kolei, następnie zwiąż je mocno supełkiem kul kokardką.

8. Następnie włóż do czerwonej koperty karty, wsyp do niej płatki czerwonej róży, włóż zdjęcia partnera, gałkę cynamonu, posyp goździkami, spryskaj perfumami wnętrze koperty, poczeka aż świece się wypalą, włóż wosk ze świecy do koperty i zaklej ją.

9. Nastepnego wieczoru załóż seksowną bieliznę, spryskaj się perfumami, oraz zaserwuj swojemu ukochanemu lub ukochanej truskawki, jeśli jest lato to świetnie, jeśli zima to spróbuj zrobić deser truskawkowy z mrożonych produktów, dolej do truskawek 1 krople olejku różanego, zetrzyj czekolade na tarce i posyp nią truskawki. To wszystkiego możesz dodać jeszcze starty cynamon oraz papryczkę chilli.

10. Przygotuj czerwone wino w kieliszkach i serwuj razem z deserem.

Tak przygotowany/ na możesz ugościć ukochaną osobę i cieszyć się ze wspólnego towarzystwa. Deser i wszystkie jego składniki to pierwszej jakości afrodyzjaki, znane od wieków, polepszają nastrój i wyzwalają hormony szczęścia oraz przede wszystkim wzmacniają popęd seksualny. Pod ich wpływem osoba, która nie wydaje nam się pociagająca nagle zacznie nam się podobać.

Ale pamietajmy, jest to czarna magia, która zmusza drugą osobę do czegoś, na co wcale nie ma ochoty. Więc uważajmy, bo taka magia może się obróbić przeciwko nam i w przyszłości ktoś może spróbować uwieźć nas w ten sam sposób.

Każdy człowiek jest inny, jedyny w swoim rodzaju. Podział na dwanaście znaków zodiaku jest podziałem uproszczonym, ogólnym, zbyt zawężonym. Każdy człowiek posiada swój los, swoje przeznaczenie i swoją osobowość, każdemu przypisany jest również jego indywidualny horoskop.

Słynny astrolog, Leszek Szuman powiedział kiedyś: „Wierzyć można w życie pozagrobowe, a na astrologii trzeba się znać". To prawda. Uczymy się matematyki, historii, biologii i nie zastanawiamy się nad prawdziwością ich teorii. Astrologia jest pewną dziedziną wiedzy, można i należy ją weryfikować.

Nielogiczne jest częste pytanie: „Czy wierzysz w astrologię?" Wystarczy przeczytać choćby jeden podręcznik astrologiczny i przekonać się, że nie jest to kwestia wiary. Nikt nie wyjaśnił, nie potwierdził, nie udowodnił tego, że ciała niebieskie wpływają na życie ludzkie w jakikolwiek sposób, ale też nikomu nie udało się udowodnić istnienia Boga. Nie przeszkadza to jednak ludziom modlić się, chodzić do kościoła i bezkrytycznie słuchać kazań kapłana.

Jeżeli czemuś nie można zaprzeczyć i nie da się tego obalić, ponieważ nie ma się wystarczających dowodów naukowych, to dlaczego nie można uznać tego za prawdziwe? Tutaj pojawia się kwestia „rozumnej wiary". Do takiej wiary dochodzi się dzięki własnym przemyśleniom, posiada więc ona wyjątkową wartość.

Astrolog zaczynał swą przygodę jako mędrzec, matematyk, uczony, wtajemniczony, ten, który posiadł wiedzę absolutną. Profesjonalny astrolog to nadal mędrzec, to nadal matematyk i wtajemniczony. Zmieniło się tylko podejście do osób „czytających w gwiazdach". Nadal jest jednak mnóstwo chętnych, chcących poznać swoją przyszłość. Nadal interesuje nas wszystko to, co dotyczy nas samych, naszych zalet i słabości, naszych zdolności, możliwości, skłonności. Nadal też chcemy dowiedzieć się czegoś na temat osób, które kochamy, które są nam bliskie.

Nie ma jednej prawidłowej interpretacji układu planet. W astrologii wszystko od czegoś „zależy". Każdy kosmogram jest więc niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Właśnie ta nieprzewidywalność astrologii jest tak pasjonująca. Astrolog stale uczy się czegoś nowego, astrologia to „studnia bez dna", wciąż dostarcza nowych odkryć, zaskakuje swoją głębią, sprawia, że wtedy, kiedy wydaje nam się, że na jej temat wiemy już wszystko, okazuje się, że nie wiemy nic. I to jest jej siłą.

Astronomia wyodrębniła się jako nauka szczegółowa, degradując tym samym, starszą od niej - astrologię. W okresie późnego Średniowiecza i Renesansu astrologia uzyskała swoją pozycję na uniwersytetach, gdzie oddawali się jej studiowaniu naukowcy. Wraz z narodzinami astronomii, zdegradowano astrologię i przypisano jej miano zabobonu.

Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung, ceniący i szanujący tradycję zainteresował się astrologią, o której pisali Pitagoras, Platon, Ficino, Galileusz, Kepler, Kopernik i wielu innych uczonych, najznamienitszych umysłów tego świata. Astrologia dała początek astronomii. Astrologowie, czyniący obserwacje nieba, bez wątpienia przyczynili się do powstania astronomii.

C. G. Jung twierdził, że „lekceważenie astrologii jako nauki spłyca ludzkiego ducha". Należy pamiętać, że C. G. Jung w swoich badaniach zawsze opierał się na regułach i wymogach naukowości. Przede wszystkim Jung „rozumiał astrologię jako prymitywną formę psychologii, albowiem zrozumienie własnego człowieczeństwa zawsze było dla ludzkości sprawą wielkiej wagi".

Jung zainteresował się astrologią w czerwcu 1911r. Opierał się głównie na pracach publikowanych w XIX i XX wieku, takich jak: „The New Manual Astrology" (1898), „Astrology For All" (1904), „The Key To Your Own Nativity" (1910), prac należących do Alana Leo, jednej z wiodących postaci astrologii ezoterycznej. Powyższe publikacje zafascynowały Junga tak bardzo, że odważył się stwierdzić, iż astrologia z pewnością znów pojawi się na uniwersytetach. Słowa Junga okazały się proroctwem.

Otóż w 2001 r. Indyjskie Ministerstwo Nauki ogłosiło, że planuje przeznaczyć fundusze na powstanie wydziałów astrologicznych na wyższych uczelniach. Ministerstwo zaplanowało zakupy biblioteczne, sprzęt komputerowy i utworzenie banku horoskopów. Etap edukacji miał rozpocząć się w 2001 r. oraz zakończyć nadaniem pierwszych stopni magistrów astrologii. W chwili obecnej już 35 z około 200 uczelni wyższych zamierza wprowadzić astrologię do swych programów.

Oczywiście nie wiadomo czy owe plany dojdą do skutku, być może nigdy nie zostaną zrealizowane, ale jak widać Indie traktują astrologię dosyć przychylnie, a przynajmniej próbują się jej dobrze przyjrzeć.

Zdając sobie sprawę z wyżej wymienionych, uzasadnionych z resztą zarzutów, trudno pisać mi o tym, że astrologia jest nauką nad naukami, że należy kierować się jej prognozami we wszystkich życiowych decyzjach, lub całkowicie podporządkować się jej wpływom i czekać na śmierć. Jeżeli nie pojawią się badania naukowe, dowody świadczące o uzasadnionych wpływach planet na organizmy ludzkie na Ziemi, nie należy traktować jej jak wyroczni.

Mocnym i faktycznym dowodem, który przyczynia się do tego, że astrologię należałoby traktować bardziej poważnie są badania Woleńskiego i Władymirskiego, dotyczące wpływu cyklu plam słonecznych na układ krążenia oraz układ nerwowy człowieka, a także udowodniony „wpływ Księżyca na procesy zachodzące w organizmach biologicznych na ziemi"

Są to dowody na to, że jednak owe wpływy istnieją, owe oddziaływanie zostało więc udowodnione. Taki argument w porównaniu z powyższymi zarzutami jest stosunkowo niewielki, ale może niedługo będziemy świadkami spektakularnego odkrycia i okaże się, że oddziaływanie całego układu planet na życie człowieka na Ziemi faktycznie istnieje? Być może uzasadnione będzie to, że astrologia przetrwała tyle lat, że w dobie rozwijającej się techniki i wszechobecnych komputerów nadal sporządza się horoskopy?

A może po prostu cieszmy się tym, co nam ofiarowała, bo przecież ofiarowała nam dużo. Astrologia jest skarbnicą charakterów, momentem oderwania się od tego, co rzeczywiste, źródłem samopoznania, przyjemności i niewyczerpalnej (faktycznej lub nie) wiedzy o innych ludziach.